Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 9 Ιανουαρίου 2015

08.01.2015 ΔΗΛΩΣΗ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ : Δεν στηρίζω ΣΥΡΙΖΑ


08.01.2015
Ο Μίκης Θεοδωράκης απαντώντας σε επιστολή του φίλου του Δ.Α. που τον ρωτά κατά πόσον ο όρος που έθεσε για να στηρίξει τον ΣΥΡΙΖΑ είναι εφικτός, αναφέρει τα εξής:

«Αγαπητέ μου Δημήτρη,

Έχεις απόλυτο δίκιο. Δηλαδή ο όρος που έθεσα στον ΣΥΡΙΖΑ είναι εν γνώσει μου ανέφικτος, γιατί θα οδηγούσε σε σφοδρή σύγκρουση με απρόβλεπτες συνέπειες. Τότε, θα με ρωτήσεις, γιατί το έπραξα; Υπάρχει προϊστορία γι’ αυτό. Αν θυμάσαι, στις αρχές του 2012, ο ΣΥΡΙΖΑ δέχθηκε την πρότασή μου να δημιουργήσουμε το Μέτωπο ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α. (Ελληνική Λαϊκή Δημοκρατική Αντίσταση) συμφωνώντας ότι η απαλλαγή μας από το Μνημόνιο δεν είναι δυνατόν να λυθεί μέσα από το Σύστημα (εκλογές, Βουλή, Κυβέρνηση) χωρίς να έχουμε δημιουργήσει τις προϋποθέσεις άμυνας του Λαού στη σίγουρη αντίθεση των πιστωτών μας. Κι αυτές οι προϋποθέσεις ήσαν δύο:

Πρώτον: η δημιουργία ενός μεγάλου Πανεθνικού Παλλαϊκού Μετώπου με τη συμμετοχή της πλειοψηφίας του ελληνικού Λαού και
Δεύτερον: η αναζήτηση οικονομικών πόρων για την εξασφάλιση της ζωής και της ανάπτυξης της χώρας με τη δημιουργία κοινοπραξιών με μεγάλες οικονομικές δυνάμεις (Ανατολής και Δύσης) με στόχο την εκμετάλλευση του τεράστιου εθνικού μας πλούτου (εδαφικού, υπο-εδαφικού και υποθαλάσσιου). Τότε, αφού δηλαδή θα είχαμε εξασφαλίσει την οικονομική μας αυτοδυναμία και τη σύσσωμη παλλαϊκή υπεράσπιση σε τυχόν επιθέσεις, το Μέτωπο «ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α.» θα έπαιρνε μέρος σε εκλογές με στόχο την διακυβέρνηση της χώρας που από θέση ισχύος θα διακανόνιζε με τρόπο δίκαιο τις οικονομικές και άλλες υποχρεώσεις και δεσμεύσεις μας απέναντι σε τρίτους.

Αφού συμφωνήσαμε, η ΣΠΙΘΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ σ’ αυτές τις δύο βασικές θέσεις, καλέσαμε (ο Μανώλης Γλέζος, ο Γεώργιος Κασιμάτης κι εγώ) τον Λαό στο Σύνταγμα στις 12 Φεβρουαρίου του 2012 με στόχο να μετρήσουμε τη δύναμή μας και στη συνέχεια, εάν βρίσκαμε ανταπόκριση, να σχηματίσουμε την ηγετική ομάδα του Μετώπου που θα ξεκινούσε και θα διηύθυνε τον αγώνα.

Η ανταπόκριση του Λαού μας ξεπέρασε και τις πιο τολμηρές μας προσδοκίες, αφού οι διαδηλωτές

Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2015

Η ΔΗΛΩΣΗ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ αν στηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ στις ερχόμενες εκλογές & ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΜΕΤΑ

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΓΝΩΣΤΟ , ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΙΚΗ στον Alexandros Raskolnick 6 Ιανουαρίου 2015 - 4:15 μ.μ. :"Yπάρχουν άλλα, χρησιμότερα εργαλεία. Η λογική της σύγκρουσης, καταρχήν δεν είναι ωφέλιμη..."
ΣΤΗΝ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ( ΤΗΝ ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ) ΠΟΥ ΕΤΡΕΞΑΝ ΟΙ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΑΠΑΓΑΛΟΙ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΝΑ ΜΕΤΑΔΩΣΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΑΘΛΙΑ ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΗ ( Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΣΥΝΘΕΤΗΣ ) ΛΕς ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΞΟΧΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΑΥΤΙΖΕΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΠΑΤΡΙΩΤΗ - ΠΟΛΙΤΗ - ΕΛΛΗΝΑ ΜΙΚΗ !!! ...... ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ
Ο ΜΙΚΗΣ ΛΟΙΠΟΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΑΚΑΡΙΑΙΑ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΑΠΟΛΥΤΑ

Από τον Μίκη Θεοδωράκη έφτασε το παρακάτω σχόλιο - απάντηση στο σχόλιο του Alexandrou Raskolnick
Η ιστορία των Λαών μας διδάσκει ότι η Εθνική Ανεξαρτησία
και Αυτοτέλεια δεν κατακτώνται με «εργαλεία» αλλά μόνο
με αγώνες, με πρωταγωνιστή τον ίδιο τον Λαό, οργανωμένο
σε Μέτωπο Αντίστασης και Πάλης.
«Θέλει αρετήν και τόλμην η Ελευθερία»!
Μίκης Θεοδωράκης
------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΔΗΛΩΣΗ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΔΙΑΒΑΣΑΝ
Μίκης: "Παραμένω αντιμνημονιακός"
Σε ερώτηση δημοσιογράφου αν στηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ στις ερχόμενες εκλογές, ο Μίκης Θεοδωράκης απάντησε:

«Παραμένω αντιμνημονιακός. Που σημαίνει ότι δεν δέχομαι καμία σχέση με εκλογές που έχουν ως αντικείμενο την ανάδειξη του καλλίτερου διαχειριστή των όρων του Μνημονίου.
Γι’ αυτό, όταν με ρωτούν για τη θέση μου στις ερχόμενες εκλογές, ιδιαίτερα όσον αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ, δηλώνω ότι δέχομαι να τον στηρίξω με ένα και μόνο όρο:
Να δεσμευθεί προεκλογικά, εδώ και τώρα, ότι εάν και εφ’ όσον γίνει κυβέρνηση, το πρώτο πράγμα που θα κάνει, θα είναι να φέρει στη Βουλή Νόμο για την οριστική και πλήρη απαλλαγή της χώρας από όλους τους επαχθείς όρους του Μνημονίου.
Κι αυτό γιατί μου είναι αδιανόητο να δεχθώ ότι ένα κόμμα της Αριστεράς μπορεί να κυβερνήσει σε συνθήκες παράδοσης της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας και Εθνικής Αυτοτέλειας στους ξένους».

Αθήνα, 6.1.2015
Μίκης Θεοδωράκης

Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου 2013

Ο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ ΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΤΑ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΚΚΕ

                                                  Ο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ
                               ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ ΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ
                                                   ΚΑΤΑ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΚΚΕ.


          «…θα πρέπει με κάθε τρόπο να κοπεί το χέρι των δολοφόνων»

Η παλιά πλην προφητική δήλωση-διαμαρτυρία του Μίκη Θεοδωράκη για το μοιραίο λάθος, του να μην υπάρχει στο Σύνταγμα της Ελλάδας του 1975 άρθρο που να απαγορεύει ρητά, την αναβίωση των φασιστικών, ναζιστικών ιδεών, επαληθεύεται τώρα κατά τραγικό τρόπο.  Ο Μίκης Θεοδωράκης καταδικάζει απερίφραστα τη δολοφονική επίθεση κατά των μελών του ΚΚΕ, και εκφράζει τους φόβους του ότι «η απόφαση  των νεοναζί να χύσουν αίμα και να θανατώσουν, πρέπει να εκληφθεί από όλους σαν μια εκκωφαντική προειδοποίηση ότι κάποιες δυνάμεις επιδιώκουν να προσθέσουν στην πολιτική της εξαθλίωσης και την πρακτική  της γενικευμένης βίας...» Αν τη αφήσουμε, μας τονίζει,  οδηγούμαστε σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις. 

Διαβάστε τι μας είπε σχετικά: 

«Όπως είπα και άλλοτε,  η απουσία από το Σύνταγμα του 1975 ενός άρθρου που θα απαγόρευε την αναβίωση των φασιστικών, ναζιστικών ιδεών, αποδεικνύεται τώρα ότι   αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο για τη ζωή και την ασφάλεια του Ελληνικού λαού… Έκτοτε υπήρχαν ευκαιρίες,  με τις κατά καιρούς αναθεωρήσεις του Συντάγματος να διορθωθεί αυτό το λάθος. Όμως  κανένα κόμμα,  ούτε αυτά της αριστεράς δεν θέλησαν να το προτείνω. έστω και από αίσθημα αυτοσυντήρησης.  Δεν γνώριζαν τάχα  ότι σε περιπτώσεις νεκρανάστασης των βρυκολάκων της πολιτικής  βίας όπως  υπήρξαν το παρελθόν οι παρακρατικές οργανώσεις, θα είχαν σαν κύριο στόχο τους και πάλι τους οπαδούς της αριστεράς;
Οι έως τώρα επιθέσεις των νεοναζί της «Χρυσής Αυγής», κατά των μεταναστών, αποτελούσαν ως φαίνεται ένα στάδιο προθέρμανσης έως την πρόσφατη καθαρά δολοφονική επίθεση ενάντια σε μέλη μιας πολιτικής οργάνωσης όπως είναι το ΚΚΕ αποκαλύπτοντας έτσι ότι η δημιουργία των γνωστών ταγμάτων εφόδου έχει σαν ευρύτερη αποστολή την πλήρη αποσταθεροποίηση της πολιτικής και κοινωνικής μας  ζωής με την εμφάνιση της βίας και της τρομοκρατίας σαν στοιχεία ποδηγέτησης των ήδη εξαντλημένων λαϊκών μαζών από στην  εξοντωτική πολιτική της τρόικα.
Η απόφαση  των νεοναζί να χύσουν αίμα και να θανατώσουν, πρέπει να εκληφθεί από όλους σαν μια

Τετάρτη 4 Σεπτεμβρίου 2013

Οι θέσεις μας για την στρατηγική της Κ.Α.Π. (Ανάλυση)

Οι θέσεις μας για την στρατηγική της Κ.Α.Π. (Ανάλυση)
του Μίκη Θεοδωράκη


  1. Ενημέρωση, Ενότητα του Λαού.
  2. Δημιουργία Αντιστασιακού Μετώπου.
  3. Εκλογή Ηγεσίας.
  4. Συμμετοχή στις εκλογές με στόχο την διακυβέρνηση της χώρας.
  5. Οικονομική αυτάρκεια βασισμένη σε Σχέδιο για την συνολική συνεκμετάλλευση του εθνικού μας πλούτου (με βάση το Σύστημα των Κοινοπραξιών) ο οποίος υπολογίζεται σε πολλά τρισεκατομμύρια ευρώ. Δέσμευση ότι ο εθνικός πλούτος ανήκει στον Λαό.
  6. Αποδέσμευση της χώρας από κάθε είδους υποχρεώσεις (οικονομικές, πολιτικές).
  7. Πρόγραμμα ανάπτυξης.
  8. Δημιουργία Νέου Συντάγματος.
  9. Εκλογές.


Ανάλυση των εννέα θέσεων για την στρατηγική της Κ.Α.Π.

Θέσεις της Κ.Α.Π.

Θέση 1.
Για την επίτευξη της Ενότητας του Λαού πρέπει:  Α. να πολλαπλασιαστούν οι Σπίθες και Β.  κάθε Σπίθα να δημιουργεί με τη διάδοση της ιδεολογίας και με τη δράση της μορφές λαϊκής ενότητας στον χώρο στον οποίο ζει και εργάζεται.

Θέση 2.
Η εκλογή της Ενιαίας Πανελλαδικής Ηγεσίας θα γίνει μέσα από τις ζυμώσεις ανάμεσα στις τοπικές μορφές ανάπτυξης της λαϊκής ενότητας. Ο χρόνος για την επίτευξη αυτού του στόχου θα εξαρτηθεί από την ροή των γεγονότων, τις προκλήσεις που θα γεννηθούν και τις μορφές της αντίστασης του

Δευτέρα 1 Οκτωβρίου 2012

Η ΣΠΙΘΑ στον ΩΡΩΠΟ - ( Ομιλία - συζήτηση ) ΣΑΒΒΑΤΟ 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Και 'συ λαέ βασανισμένε
 μην ξεχνάς τον Ωρωπό.....



η Σ Π Ι Θ Α Του  Μίκη  Θεοδωράκη  σε προσκαλεί
ΤΟ  ΣΑΒΒΑΤΟ  6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 7:30 μ.μ.
Ομιλία - συζήτηση από τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΑΠ – ΣΠΙΘΑ
Γαβριήλ Πελεκίδη – Μανώλη Χατζηδημητρίου
με θέμα : θέσεις και προτάσεις της Σπίθας για την απελευθέρωση
της πατρίδας μας  από την κατοχή της Τρόικας και του ΔΝΤ
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΛΟΠΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΑΣ ΠΛΟΥΤΟΥ
Πληροφορίες : πυρήνας  ΩΡΩΠΟΥ Τηλ. 6980548748  - 6972531319


Η επίσημη ιστοσελίδα του Κινήματος:  http://www.spitha-kap.gr   
 Γραφεία Αθήνας: Απόλλωνος 12 , 1ος όροφος, τηλ.210.3233877




Προβολή Σαπανίδειο Πνευματικό Κέντρο ΩΡΩΠΟΥσε χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους



ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ το ψήφισμα ενάντια 

στο "ξεπούλημα του εθνικού μας πλούτου"


ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ:


---------------------------------------------------

http://www.spitha-kap.gr/el/sparks/?id=146&news=1&&&snid=2994

Τρίτη 18 Σεπτεμβρίου 2012

σε VIDEO Η Ομιλία και τα σχόλια του Μίκη Θεοδωράκη στην K.E. του Κ.Α.Π. - ΣΠΙΘΑ 1.9.2012

σε VIDEO  Η Ομιλία  Μίκη Θεοδωράκη στην K.E. του Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών - ΣΠΙΘΑ . 1.9.2012 
ενδιαφέρον έχουν και τα σχόλια του Μίκη που για πρώτη φορά σήμερα βγαίνουν στην δημοσιότητα





ΕΔΏ ΤΟ ΠΛΉΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ 

Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου 2012

Υπογράφουμε το ψήφισμα ενάντια στο "ξεπούλημα του εθνικού μας πλούτου" που βγήκε χτές στην πλατεία ΣΥΝΑΓΜΑΤΟΣ


ΥΠΟΓΡΆΦΟΥΜΕ ΟΛΟΙ


το ψήφισμα ενάντια στο ξεπούλημα του εθνικού μας πλούτου που βγήκε χτες μετά από πρόταση του ΚΑΠ - ΣΠΙΘΑ  στην πλατεία ΣΥΝΑΓΜΑΤΟΣ Ο πρώτος που υπόγραψε είναι ο Μίκης Θεοδωράκης. 


ΨΗΦΙΣΜΑ

Εμείς, οι Έλληνες πολίτες που υπογράφουμε το παρόν ψήφισμα δηλώνουμε ότι:

1. Η τρικομματική τροϊκανική κυβέρνηση (Ν.Δ-ΠΑ.ΣΟ.Κ-ΔΗ.ΜΑΡ) δεν  νομιμοποιείται να εκχωρήσει, ενοικιάσει, εκποιήσει, δεσμεύσει, παραχωρήσει, ιδιωτικοποιήσει, προσφέρει ως εγγύηση ή επιβάλει οποιοδήποτε βάρος, οποιοδήποτε δημόσιο και εθνικό περιουσιακό στοιχείο, επιχείρηση ή ενοχικό δικαίωμα ή δικαίωμα που απορρέει από διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις. Το ταμείο αξιοποίησης της Δημοσίας περιουσίας δεν δικαιούται να αποτελέσει το προπέτασμα καπνού για τα σχέδια αυτά της κυβέρνησης. Η διοίκηση του ταμείου και η κυβέρνηση της μειοψηφίας θα είναι υπόλογοι απέναντι στο Λαό.

2. Ως Έλληνες πολίτες, και μόνοι ιδιοκτήτες του Δημόσιου Πλούτου της χώρας και των δικαιωμάτων της που απορρέουν από διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις, δεν παραχωρούμε σε κανέναν τα εκ της συγκυριότητας μας επί του δημοσίου και εθνικού πλούτου απορρέοντα δικαιώματα ούτε εξουσιοδοτούμε οποιονδήποτε να τα ασκήσει ανθ’ ημών και ειδικά σε αυτή την περίοδο που η χώρα μας τελεί κάτω από το καθεστώς της Τρόικας και του ΔΝΤ. Θεωρούμε δε, κάθε ενέργεια για την αγοραπωλησία, ενοικίαση, παραχώρηση, ιδιωτικοποίηση, δέσμευση, «αξιοποίηση» ή παραχωρήσει ως εγγύηση ή επιβάλει οποιοδήποτε βάρος του Δημόσιου Πλούτου ή άλλη ενέργεια ομοειδούς αποτελέσματος   ΠΡΟΔΟΤΙΚΗ για το Λαό και το έθνος. Όποια σχετική πράξη κι αν γίνει ή έχει γίνει θεωρούμε και καταγγέλλουμε ότι είναι άκυρη ως ανυπόστατη και μη γενόμενη.

3. Ως Έλληνες πολίτες δεν παραχωρούμε σε κανέναν το δικαίωμα να πουλήσει, μεταβιβάσει, ενοικιάσει, παραχωρήσει ως εγγύηση ή επιβάλει βάρος, τεμαχίσει σε μετοχές και τις  μεταβιβάσει σε οποιονδήποτε, την δημόσια περιουσία αφαιρώντας έτσι  τον εθνικό – δημόσιο χαρακτήρα της και στερώντας έτσι από όλο τον ελληνικό λαό την περιουσία του. 

4. Ως Έλληνες πολίτες προειδοποιούμε τον όποιο αγοραστή – ενοικιαστή ότι σε πρώτη ευκαιρία που ο Λαός θα γίνει το Αφεντικό στη χώρα του, όλα όσα πουλήθηκαν, ή ενοικιάστηκαν, εκχωρήθηκαν, δεσμεύθηκαν, παραχωρήθηκαν με οποιονδήποτε τρόπο, ιδιωτικοποιήθηκαν, προσφέρθηκαν ως εγγύηση ή τους επιβλήθηκε οποιοδήποτε βάρος, θα ξαναγίνουν εθνική περιουσία, και επί ζημία των αντισυμβαλλομένων με την κυβέρνηση και το ταμείο αξιοποίησης της δημοσίας περιουσίας. Έτσι καλούμε τους τυχόν ενδιαφερομένους να μην έρθουν σε οποιαδήποτε συμφωνία με  κανέναν από αυτούς που φέρονται να μας εκπροσωπούν των οποίων τις πράξεις αυτές θεωρούμε ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ   ΠΡΟΔΟΤΙΚΕΣ  ενάντια στο Λαό και  το Έθνος μας και τις καταγγέλλουμε από τώρα ως άκυρες και ανυπόστατες.




ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ:









Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου 2012

Μίκης Θεοδωράκης ( συνέντευξη ) Δεν είναι καιρός για ξεγνοιασιά και διασκέδαση κι όποιοι το κάνουν είναι άβουλοι και ασυνείδητοι. Το σπίτι μας καίγεται και το χρέος όλων μας είναι να το σώσουμε από την ολοκληρωτική καταστροφή.


Συνέντευξη Μίκη Θεοδωράκη στην εφημερίδα «η Ελλάδα αύριο»
Συνέντευξη στον Κυριάκο Κουζούμη

H Λαϊκή Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης» και οι Αθηναίοι, τη Δευτέρα 17 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Ελληνικών Χορών «Δόρα Στράτου» στον λόφο Φιλοπάππου, στέλνουν μήνυμα κοινωνικής ευαισθησίας απέναντι στη δοκιμασία που βιώνουν σήμερα οι συνάνθρωποί μας. Η είσοδος για το κοινό θα είναι ελεύθερη, ωστόσο το «εισιτήριο» θα είναι σακούλες με συσκευασμένα τρόφιμα μακράς διάρκειας για τα καθημερινά συσσίτια των άπορων και άστεγων συνανθρώπων μας.

Ο τρανός μουσικοσυνθέτης που έχει αγγίξει με τις μελωδίες του τις ψυχές των απανταχού Ελλήνων, Μίκης Θεοδωράκης, ξεκλέβει λίγο χρόνο από το βεβαρημένο πρόγραμμά του και μιλάει στην «Ε» για την τέχνη, τον πολιτισμό, την πολιτική, την Ελλάδα, τους Έλληνες αλλά και για τη «Σπίθα».

------------------

Η συναυλία της Λαϊκής Ορχήστρας «Μίκης Θεοδωράκης» αντικατοπτρίζει για ακόμα μία φορά την ευαισθησία σας, μια και αντί εισιτηρίου οι θεατές καλούνται να κρατούν μια σακούλα με τρόφιμα μακράς διαρκείας για να διατεθούν στους άστεγους. Τελικά, μήπως η τέχνη μπορεί να δώσει λύση εκεί που η πολιτική δημιουργεί προβλήματα;

Μ.Θ. Την οριστική λύση στα μεγάλα εθνικά και κοινωνικά προβλήματα μπορεί να τη δώσει μονάχα η
δύναμη του ενωμένου λαού κάτω από κοινά ιδανικά και κοινούς στόχους. Ένας λαός πολυδιασπασμένος, αμήχανος και χωρίς ενιαίο προσανατολισμό όπως τον κατάντησαν σήμερα εχθροί και «φίλοι», είναι καταδικασμένος να βουλιάζει όλο και πιο βαθιά στη δυστυχία της εξαθλίωσης στην οποία τον σπρώχνουν οι ξένοι Τροϊκανοί και τα ντόπια όργανά τους. Η Τέχνη, όχι η οποιαδήποτε αλλά αυτή που εμπνέεται από τον Λαό και απευθύνεται στον Λαό, το μόνο που μπορεί να προσφέρει σήμερα είναι να κρατήσει όσο γίνεται πιο ψηλά την πίστη στον εαυτό του.

Σε εποχές σαν τη σημερινή κρίνετε πως ο ρόλος της τέχνης οφείλει να είναι επιθετικός με στόχο τον προβληματισμό και την εγρήγορση ή φιλικός με στόχο τη διασκέδαση, την ψυχαγωγία και τη γαλήνευση της ψυχής;

Μ.Θ. Δεν είναι καιρός για ξεγνοιασιά και διασκέδαση κι όποιοι το κάνουν είναι άβουλοι και ασυνείδητοι. Το σπίτι μας καίγεται και το χρέος όλων μας είναι να το σώσουμε από την ολοκληρωτική καταστροφή. Ο ποιητής είπε «ο καθείς και τα όπλα του». Τα όπλα του καλλιτέχνη είναι η ομορφιά που γοητεύει την ψυχή, ώστε ο κάθε άνθρωπος να ψηλώσει μέσα του και να αποκτήσει αυτοπεποίθηση και δύναμη, να μη γονατίσει, να σταθεί όρθιος και να αντιμετωπίσει το τέρας ως ίσος προς ίσον. Για να γίνει τελικά πιο δυνατός από αυτό και να το νικήσει!

Μετά από τόσα χρόνια ουσιαστικής καλλιτεχνικής, κοινωνικής, αλλά και πολιτικής παρουσίας στον τόπο μας, τι άλλο μπορεί να προσδοκάτε;

Μ.Θ. Τίποτε άλλο! Μονάχα τη σωτηρία της πατρίδας μου…

Ανησυχείτε για την υστεροφημία σας; Τι θα θέλατε να συνοδεύει εσαεί το όνομά σας;

Μ.Θ. Δεν έχω καιρό για τέτοια. Είμαι όπως πάντα δοσμένος ψυχή τε και σώματι σ’ αυτά που πιστεύω.

Τι είναι για σας η Ελλάδα;

Μ.Θ. Είναι ο τόπος που γεννήθηκα, που έζησα και που αγάπησα. Είναι η πατρίδα μου.

Στην εποχή που διανύουμε, είναι προσόν ή μειονέκτημα να λέει κανείς ότι είναι Έλληνας;

Μ.Θ. Μόνο ένας ξένος ή ένας εχθρός μπορεί να θέτει τέτοια διλήμματα. Δεν μισώ μόνο, αλλά ακόμα περισσότερο αηδιάζω, όταν βλέπω κάποιον να ντρέπεται για τη γενιά του. Η Ελλάδα είναι η μάνα μας.

Υπάρχει κάποιος σύγχρονος πολιτικός που σας εμπνέει ή γενικότερα που να τον εμπιστεύεστε και γιατί;

Μ.Θ. Θα πρέπει να αστειεύεστε… Με ελάχιστες εξαιρέσεις, η τάξη των πολιτικών μας υπήρξε και είναι η καταστροφή της Ελλάδας.

Πιστεύετε πως οι σύγχρονοι Έλληνες παράγουν πολιτισμό ή αρκούνται στην ένδοξη πολιτισμική κληρονομιά τους;

Μ.Θ. Με αναγκάζετε να μιλήσω για τον εαυτό μου… Δηλαδή τι έκανα στη ζωή μου τόσα και τόσα χρόνια, καθάριζα φασολάκια; Εκτός κι αν δεν είμαι σύγχρονος Έλληνας αλλά... αρχαίος. Και φυσικά δεν μιλώ μόνο για μένα. Για να ξεκινήσω από τον Παλαμά και τον Καβάφη, καμιά άλλη χώρα στον κόσμο δεν είχε την τύχη να γεννήσει τέτοιο πνευματικό πολιτισμό, και από άποψη ποσότητας και από άποψη ποιότητας, όσο η Ελλάδα.

Τι σας ενοχλεί στον Έλληνα και ποια είναι για εσάς η ομορφότερη εκδοχή του;

Μ.Θ. Ο ραγιαδισμός που ελλοχεύει μέσα μας. Το μόνο που μας σώζει, είναι ότι κάποτε-κάποτε συμβαίνει να ξεπεράσουμε τον εαυτούλη μας, να θυμηθούμε ποιοι είμαστε και να γίνουμε… ωραίοι!

Πού εντοπίζετε την ισχύ της λαϊκής ρήσης «η δύναμη της θέλησης μπορεί να κινήσει μέχρι και βουνά»;

Μ.Θ. Στην ιστορική πείρα.

Αν σας ζητούσα να βάλετε στη χρονοκάψουλα κάτι για να διασωθεί στις επόμενες γενεές, τι θα ήταν αυτό;

Μ.Θ. Οι θάλασσες και τα βουνά μας, τα τραγούδια και οι χοροί μας, η υπερηφάνεια και η αντρειοσύνη του Λαού μας. Με μια λέξη η Ρωμιοσύνη. Όλα αυτά όμως, δεν μπαίνουν σε κάψουλα.

Αν παρομοιάσουμε την ψυχή σας μ’ έναν χαρταετό, τότε ποιος θα θέλατε να είναι ο επόμενος ουρανός στον οποίο αυτή θα πετάξει, ούσα πάντα ελεύθερη, πάντα δημιουργική, πάντα ελληνική;

Μ.Θ. Ο χαρταετός αυτός θα πετάξει στην Κρήτη, θα πιει τσικουδιά και θα χορέψει με τα Λευκά Όρη συρτό Χανιώτικο.

Κατά τον Λεονάρντο Ντα Βίντσι ο ποιητής είναι κατώτερος από τον ζωγράφο στην απεικόνιση ορατών πραγμάτων και πολύ κατώτερος από τον μουσικό στην έκφραση αόρατων πραγμάτων. Εσείς, ποιο αόρατο πράγμα απεικονίσατε - εκφράσατε με μουσική και το κάνατε ορατό στα ψυχικά και πνευματικά μάτια των θεατών;

Μ.Θ. Τίποτα. Έγραψα μουσικές και τραγούδια από ευχαρίστηση και ανάγκη. Αυτό είναι όλο και δεν ξέρω να το ζυγίζω όπως ο μεγάλος Λεονάρντο Ντα Βίτσι.

Και τέλος, κύριε Θεοδωράκη, πείτε μας δυο λόγια για τη σημερινή πολιτική σας δράση.

Μ.Θ. Θα σας πω κάτι για την τελευταία πολιτική, συγγνώμη, ζωγραφική μου δραστηριότητα. Όταν μας πλάκωσε η Μεγάλη Νύχτα, αποφάσισα να ζωγραφίσω μια «Σπίθα» στον σκοτεινό ουρανό. Και για να βοηθήσω τους ανθρώπους να μη σκουντουφλάνε στο σκοτάδι, τους έδειχνα με το δάχτυλο το φως από το καντηλάκι. Όμως, εκείνοι δεν έβλεπαν τη «Σπίθα» αλλά το δάχτυλό μου… Τότε απελπίστηκα για τον τόπο μου. Όμως δεν το έβαλα κάτω. Έκοψα το δάχτυλό μου! Με δακρυγόνα και χημικά!



Πηγη : http://www.hellada.gr/culture/1449-aid.html


Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου 2012

ο Μίκης προτρέπει όλη την Ευρώπη για μια ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ


ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Για μια Ευρώπη των Εθνών-Λαών και των Πατρίδων
Την Ευρώπη της Επιστήμης, της Τέχνης και του Πολιτισμού
Την Ευρώπη της οικονομικής, βιομηχανικής και κοινωνικής ανάπτυξης
Την Ευρώπη της Ειρήνης και της Αλληλεγγύης των Λαών.

Σήμερα η βασική αντίθεση βρίσκεται ανάμεσα στο σύνολο των Λαών της Ευρώπης και των δυνάμεων που εκπροσωπούν και στοχεύουν στην παγκόσμια επικράτηση της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης με κέντρο μια σειρά τεράστιες Τράπεζες, όπως οι Ροκφέλερ-Ρότσιλντ και Γκόλντμαν-Ζάξ με παραρτήματα όπως η Ντόϋτσε Μπανκ και η Τράπεζα της Ευρώπης, με «Κυβερνητικό Εκπρόσωπο» την Λέσχη Μπίλντεμπεργκ (με Πρόεδρο τον Χένρυ Κίσσινγκερ.) και τους δορυφόρους της ΔΝΤ, Οργανισμός Διεθνούς Εμπορίου και με όργανα όπως λ.χ. τη Σχολή Σικάγου (Φρήντμαν). [Βλ. τις αποκαλύψεις της Ναομι Κλάϊν στο βιβλίο της «Σοκ και Δέος»].

Στόχος αυτού του νέου Ολοκληρωτισμού είναι η Παγκοσμιοποίηση, δηλαδή το χτίσιμο ενός νέου, άγνωστου τύπου κοινωνίας πάνω στα ερείπια των Λαών-Εθνών-Κρατών με τη δημιουργία ενός νέου τύπου υπηκόων υποταγμένων και πιστών στα σχέδια και στις βλέψεις της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης που θα ελέγχεται και θα κατευθύνεται και θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα του Τραστ των Διεθνών Τραπεζών.
                                                                *
Ο σημερινός πολιτικός κόσμος των Ευρωπαϊκών Κρατών είναι διηρημένος σε δύο τμήματα: Σ’ αυτούς
που γνωρίζουν τη νέα πραγματικότητα και είναι συνειδητά στην υπηρεσία των δυνάμεων της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης και σ’ αυτούς που αγνοούν τη νέα πραγματικότητα και συνεργάζονται έστω και ως αντιπολίτευση μέσα στο πολιτικό γίγνεσθαι με τους πρώτους, τους συνειδητούς υπαλλήλους του νέου Ολοκληρωτισμού. Έτσι οι σημερινές πολιτικές εξουσίες όλων των κομμάτων, Δεξιές, Κεντρώες, Αριστερές, Πράσινες κλπ. βρίσκονται μέσα στον ίδιο συρμό της πολιτικής εξουσίας, που τρέχει πάνω στις ράγες που ελέγχει η Παγκόσμια Διακυβέρνηση και οδηγούν στον θάνατο Εθνών-Λαών και στην αντικατάστασή τους με τη δημιουργία μιας νέας διεθνούς κοινωνίας απολύτως υποδουλωμένης στα συμφέροντα και τα κελεύσματα της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης.

Επομένως τα σημερινά Κοινοβούλια που βρίσκονται σήμερα κάτω από τον έλεγχο του ΔΝΤ και της Ευρώπης των Τραπεζών, έχουν μεταβληθεί σε όργανα του νέου Ολοκληρωτισμού, οπότε δεν υπάρχει καμμιά πιθανότητα αντίστασης μέσα απ’ αυτά τα συστήματα εξουσίας. Οι δυνάμεις που θέλουν να αντισταθούν μέσα σ’ αυτές τις νέες συνθήκες, θα πρέπει να έχουν ως κέντρο της δράσης τους την φυσική τους παρουσία μέσα στον Λαό.

Η πείρα στην χώρα μου από την παρουσία της Τρόικα στα τελευταία δυόμιση χρόνια, μάς οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο έλεγχος της οικονομίας και της κυβέρνησης από ξένους επιβάλλει συνθήκες ουσιαστικής ξένης κατοχής. Για το λόγο αυτό η Αντίσταση του Λαού οφείλει να λάβει μορφές απελευθερωτικού αγώνα. Το όπλο μας είναι η ενεργητική αντίσταση του ενωμένου λαού. Επομένως η πατριωτική ενότητα του λαού είναι το κλειδί. Αυτό σημαίνει, ότι επειδή πλήττεται ο Λαός στο σύνολό του, η μορφή της ενότητας θα πρέπει να είναι πάνω από τις υπάρχουσες ταξικές, ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές. Δηλαδή εθνική-πατριωτική.

Εάν ένας Λαός δεν αντιπαραθέτει το σύνολο των δυνάμεών του χωρίς καμμιά εξαίρεση στην λαίλαπα των δυνάμεων της παγκοσμιοποίησης, τότε είναι χαμένος.

Γιατί η επίθεση με όπλο το χρήμα είναι πολύ πιο βαθειά και αποτελεσματική από την όποια αστυνομική ή στρατιωτική δύναμη. Γιατί προσβάλλει τον πολίτη συνολικά. Όχι μόνο την ακεραιότητα του σώματος αλλά κι εκείνη του πνεύματος και της ψυχής του. Όπως στα πειράματα του Κάμερον που περιγράφει η Ναομι Κλάϊν, στα οποία με 50 ηλεκτροσόκ έσβηνε από τον εγκέφαλο η μνήμη δηλαδή η προσωπικότητα, το χρήμα με τα σοκ της ανεργίας, της εξαθλίωσης και του φόβου διαλύει την ατομικότητα-προσωπικότητα του πολίτη και καταστρέφει τον κοινωνικό ιστό που συγκροτεί τη μορφή και το περιεχόμενο του Λαού-Έθνους-Κράτους.

Είναι ανάγκη λοιπόν ο κάθε λαός να κατορθώσει να αντιτάξει το σύνολο των δυνάμεων που διαθέτει. Παράδοση, ιστορία, επιστήμη, τέχνη, πολιτισμός, εθνικός πλούτος και αναπτυξιακές δυνατότητες. Έτσι που το εθνικό-πατριωτικό κίνημα να μπορέσει να αντισταθεί από θέση ισχύος. Να απομονώσει τις δυνάμεις που υπηρετούν είτε επιμένουν να αγνοούν τον κίνδυνο από την επίθεση του νέου Ολοκληρωτισμού. Να βαθύνει την ενότητα του Λαού και να την οδηγεί ολοένα σε πιο ψηλά επίπεδα ισχύος και αποφασιστικότητας προβάλλοντας συνάμα το σχέδιο μιας νέας κοινωνίας στα πλαίσια μιας ολοκληρωτικά ελεύθερης Πατρίδας.

Φυσικά η δημιουργία ενός ενιαίου Μετώπου Αντίστασης των Λαών της Ευρώπης θα οδηγούσε σε ολοκληρωτική ήττα των δυνάμεων της καταστροφικής εισβολής και στη δημιουργία της Ευρώπης των Λαών, της Ειρήνης και της Προόδου. Της οποίας η δύναμη και ακτινοβολία θα ήταν τόσο μεγάλη, ώστε να μπορεί να παίξει κυρίαρχο ρόλο σε διεθνή κλίμακα.

Αθήνα, Σεπτέμβριος 2012

Μίκης Θεοδωράκης

http://www.spitha-kap.gr/el/articles/article/?nid=2867


IN ENGLISH


EUROPEAN PATRIOTIC RESISTANCE

For a Europe of nations and homelands,
a Europe of science, art and culture,
a Europe of economic, industrial and social development,
a Europe of peace and solidarity between peoples.

The fundamental clash of our times is the dichotomy between all the peoples of Europe and the forces which represent and advance the worldwide dominance of Global Governance. At the centre of these forces are a number of extremely large banks, such as Rockefeller-Rothschild and Goldman Sachs, with branches including Deutsche Bank and the European Bank, as well as the Bilderberg Club as “government spokesman” (with Henry Kissinger as president), and the IMF and the World Trade Organisation as satellites or mouthpieces, for example for the Chicago School (Friedman). [See Naomi Klein’s revelations in her book The Shock Doctrine].

The aim of this new totalitarianism is globalisation, that is, the construction of a new society of an unknown kind on the ruins of the nation-states through the creation of a new type of citizen who is subjugated and subservient to the plans and ambitions of Global Governance, which will be controlled and steered by, and will serve the interests of, big business and international banks.

Today, the political world in the European states is divided into two groups: those who are aware of the new reality and are consciously serving the new Global Governance, and those who are unaware of the new reality and are working together with the former, the conscious servants of the new totalitarianism, within the political system, even if it is in the form of opposition. In this way, the political leaders of all parties today, whether from the Right, the Centre, the Left, the Greens, etc, are all on board the same train of political power that is being driven along the tracks controlled by Global Governance towards the death of nations and their replacement by a new international society which is completely subjugated to the interests and dictates of Global Governance.

Today’s parliaments, which are currently under the control of the IMF and the Europe of the banks, have therefore become institutions of the new totalitarianism, meaning that there is no possibility of resistance through these systems. Under these new conditions, the forces of resistance must place their physical presence among the people at the heart of their actions.

My country’s experiences with the presence of the Troika over the past two and a half years have led us to conclude that this foreign control of our economy and government is imposing the conditions of foreign occupation on us. For this reason, the people’s resistance must take the form of a struggle for liberation. Our weapon is the active resistance of a united people. Consequently, the patriotic unity of the people is key. For it is the nation as a whole which is now affected, meaning that this unity must transcend existing class, ideological and political differences: in other words, a unity of national patriotism.

If a nation does not use all its forces, without exception, against the hurricane of the forces of globalisation, it is lost.
For this attack, wielding money as its weapon, is far stronger and more efficient than any form of police or military force. It is attack on the citizen in his entirety. An attack not only on his body, but also on his mind and his soul. It is similar to the experiments carried out by Cameron, and described by Naomi Klein, in which he administered 50 electric shocks to erase people’s memories and thus their personality. Money, through the shock of unemployment, impoverishment and fear, erases citizens’ individuality and personality and destroys the social fabric which makes up the form and substance of the nation-state.

It is also necessary for every nation to succeed in mobilising all the forces at its disposal: tradition, history, science, art, culture, national wealth and development potential. This will allow the national-patriotic movement to offer resistance from a position of strength; to isolate those who doggedly insist on ignoring the danger of an attack by the new totalitarianism, or who serve it; and to strengthen the alliance of the people and ensure an ever greater level of strength and determination, while at the same time the model of a new society in a completely liberated homeland is strengthened.

The creation of a single resistance front uniting the peoples of Europe would, of course, lead to the complete defeat of the forces of destructive invasion and to the creation of a Europe of nations, of peace and of progress. Its power and appeal would be so strong that it would be able to play a leading role at international level.

Athens, September 2012
Mikis Theodorakis


Κυριακή 5 Αυγούστου 2012

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΣΙΜΑΤΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑ - του Μίκη Θεοδωράκη

ακολουθεί άρθρο του Γιώργου Κασιμάτη


Πιστεύουμε ότι το ολοκληρωτικό ξεπούλημα της χώρας μας αποτελεί τον βασικό στόχο της κρίσης των Μνημονίων. Όταν ο Γιώργος Παπανδρέου μας παρέδωσε στο ΔΝΤ και στην Τρόικα, το δημόσιο χρέος μας ήταν 360 δισ. Ευρώ δηλαδή το 130% του ΑΕΠ.

Τα χρήματα αυτά σε σχέση με τα οικονομικά μεγέθη της Ευρώπης αποτελούν σταγόνα στον ωκεανό. Ολόκληρη η ελληνική οικονομία ανέρχεται στο 2% της ευρωπαϊκής. Τα δημόσια χρέη των μεγάλων χωρών (ΗΠΑ, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία κλπ.) υπολογίζονται σε τρισεκατομμύρια Ευρώ. Με την Τρόικα το δημόσιο χρέος φτάνει σήμερα γύρω στα 500 δισ. Ευρώ, ενώ υποτίθεται ότι η παρέμβασή της έγινε για να ξελασπώσουμε.

Τελικά αποδεικνύεται ότι ο στόχος τους είναι να μας ρίξουν ακόμα πιο βαθειά στη λάσπη της οικονομικής εξάρτησης, γιατί όπως προανέφερα, επιδιώκουν κατά βάση να μας καταντήσουν όσο γίνεται περισσότερο εξαθλιωμένους και ανίκανους να αντισταθούμε.

Για το πόσο μεγάλος είναι ο άγνωστος πλούτος της χώρας, κανείς δεν μας είπε ακόμα τα επίσημα στοιχεία. Μόλις προχθές ένας ειδικός για την ΑΟΖ μου αποκάλυψε ότι νοτίως της Κρήτης τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων υπολογίζονται σε 3 τρισεκατομμύρια Ευρώ. Όταν τον ρώτησα για την
αξία των μεταλλευμάτων, μου είπε ότι υπολογίζει ότι είναι πολύ μεγαλύτερη. Στην δεκαετία του '70 ασχολήθηκα με το θέμα των κοιτασμάτων του Αιγαίου. Τότε έμαθα από πηγή του Υπουργείου Εξωτερικών ότι κάτω από το Αιγαίο υπάρχει μια «θάλασσα πετρελαίου», που όμως οι Αμερικανοί την έχουν κατατάξει στα στρατηγικά τους αποθέματα και γι' αυτό είναι απαγορευμένο ακόμα και να μιλάμε για το θέμα αυτό.

Αναφέρθηκα σε δύο μόνο ενδεικτικές πηγές του δημόσιου πλούτου. Εύκολα θα μπορούσε κανείς να υπολογίσει «δια γυμνού οφθαλμού» τις υπόλοιπες πηγές πλούτου: τη γη μας, την πράσινη ενέργεια, το φυσικό κάλλος, την αρχαία κληρονομιά, τις τουριστικές δυνατότητες και φυσικά την εργατική δύναμη του λαού μας σε όλους τους τομείς.

Αυτός ο τεράστιος ανεκμετάλλευτος πλούτος πρέπει να γίνει η έπαλξη για το ξεκίνημα μιας οργανωμένης συλλογικής προσπάθειας με στόχο την πλήρη αξιοποίησή του σε συνεργασία με όσους έχουν την οικονομική και τεχνολογική δυνατότητα γι' αυτό. Η βάση αυτής της συνεργασίας θα πρέπει να είναι το σύστημα της κοινοπραξίας, δηλαδή της δίκαιης και ισοδύναμης προσφοράς της κάθε πλευράς και με βασικό όρο ότι δεν παραχωρείται ούτε ένα χιλιοστό από τα εθνικά μας δικαιώματα.

Όποιοι θελήσουν να συνεργαστούν μαζί μας, θα το κάνουν με βάση τα νόμιμα και δίκαια οφέλη που θα αποκομίσουν από τη συμμετοχή τους στην κοινή προσπάθεια.

Μακάρι οι εταίροι μας σ' αυτές τις κοινοπραξίες να είναι Ευρωπαίοι ή Αμερικανοί. Θα συνεργαστούν όμως μαζί μας ισότιμα και τίμια χωρίς αυτά τα πονηρά και επαίσχυντα μέτρα και μεθόδους που χρησιμοποιούν σήμερα, λες και είμαστε ένας κατώτερος λαός, βασικά ηλίθιος, που δεν καταλαβαίνει τις αληθινές τους προθέσεις. Που είναι οι ίδιες και χειρότερες απ' αυτές που εφαρμόσανε την εποχή της αποικιοκρατίας και το γεγονός αυτό αποτελεί ντροπή για κράτη που θέλουν να θεωρούνται πολιτισμένα.

Το κείμενο Κασιμάτη πρέπει να φτάσει σε κάθε Έλληνα. Αποκαλύπτει το κατάμαυρο μέλλον που μας περιμένει, αν δεν βγούμε από τον ασφυκτικό κλοιό που μας έχει τυλίξει και μας πνίγει. Πρέπει να σπάσουμε τον σιδερένιο κλοιό. Να κάνουμε ρήγμα. Και το Κ.Α.Π. δείχνει τον δρόμο.

Η διέξοδος είναι η συσπείρωση γύρω από το θετικό όραμα της εθνικής ανάπλασης βασισμένης επάνω στην ελληνική πραγματικότητα. Την αξιοποίηση του πλούτου της χώρας από μας τους ίδιους. Δεν κυνηγάμε χίμαιρες αλλά κάτι που μας ανήκει και δεν το γνωρίζουμε. Το γνωρίζουν όμως οι άλλοι και θέλουν να μας το κλέψουν. Επομένως πρέπει να κάνουμε δύο κινήσεις:

Η πρώτη είναι να κόψουμε τα χέρια των ληστών με τη γραβάτα.
Η δεύτερη να πάρουμε με τα δικά μας χέρια και να κρατήσουμε αυτό που μας ανήκει. Να το αξιοποιήσουμε και πάνω του να χτίσουμε την Πατρίδα που μας αξίζει.

Αθήνα,  24.7.2012

Μίκης Θεοδωράκης


Το κείμενο του Γιώργου Κασιμάτη ΕΔΩ >>  http://spithakentroathinas.blogspot.com/2012/07/blog-post_24.html

Τρίτη 24 Ιουλίου 2012

ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΟΙ ΑΜΕΣΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΔΙΛΗΜΜΑ - του Γιώργου Κασιμάτη


Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στη εφημερίδα Το Παρόν της Κυριακής, 22.7.12

Μόλις ένας μήνας πέρασε από τις εκλογές και ο ελληνικός λαός βλέπει ήδη με θλίψη να συνεχίζονται 'λες και δεν έγιναν εκλογές- δύο πραγματικότητες που δείχνουν πόσο χαμηλό είναι το επίπεδο διακυβέρνησης της χώρας: η μια είναι η πλήρης απουσία κάθε προγράμματος αντιμετώπισης της κρίσης και η πλήρης εγκατάλειψη των προεκλογικών εξαγγελιών, η άλλη ειναι η σταθερή συνέχιση της ποδηγέτησης του ελληνικού λαού από το Μεγάλο Δουκάτο με τους έλληνες τσάτσους του προς τον πιο βαθύ γκρεμό που υπάρχει: προς μια έξοδο από το ευρώ με ελεγχόμενη από τους δανειστές πτώχευση. 

Οι προγραμματικές δηλώσεις των τριών κομμάτων που κυβερνούν τη χώρα δείχνουν καθαρά και ξάστερα: (α) καμιά πρόθεση αναδιαπραγμάτευσης των επονείδιστων δανειακών συμβάσεων (των «Μνημονίων»), (β) κανένα πρόγραμμα οικονομικής ανάπτυξης (δεν μιλάμε για ποιοτική κοινωνική ανάπτυξη, γιατί ο όρος είναι άγνωστος από πολλά χρόνια) και (γ) καμιά πρόθεση, καμιά γνώση και
κανένα σχέδιο για την περίφημη αναδιάρθρωση και αναδιοργάνωση του διαλυμένου κρατικού μηχανισμού. Ένα πρόγραμμα μονάχα υπάρχει σίγουρο -αυτό που υπήρχε εξαρχής: η εκποίηση των δεκάδων χιλιάδων μονάδων της δημόσιας περιουσίας και των πηγών του δημόσιου πλούτου. Το πιο απλό και το πιο εύκολο για μια ανίκανη κυβέρνηση, το πιο κερδοφόρο για τη βουλιμία του δανειστή και το πιο επιζήμιο για το φτωχό οφειλέτη. Το πρόγραμμα αυτό, που ήδη εκτελείται, δεν είναι, βέβαια, πρόγραμμα ανάπτυξης ή ανάκαμψης, αλλά καταστροφής της χώρας. 

Εν όψει αυτής της κατάστασης, θα ήθελα να επισημάνω δύο τεράστιους κινδύνους που έχουν ήδη δρομολογηθεί και απειλούν για πολλές γενιές την υπόσταση της Ελλάδας:

1ος  κίνδυνος: Η απώλεια της δημόσιας περιουσίας και των πηγών του εθνικού πλούτου.

Όπως επανειλημμένα έχομε καταγγείλει, με τη δανειακή σύμβαση της 10ης Μαΐου 2010 έχει δεσμευτεί το σύνολο της δημόσιας περιουσίας υπέρ των δανειστών, η δε ελληνική κυβέρνηση έχει παραιτηθεί από κάθε δικαίωμα να αρνηθεί τη μεταβίβαση κρατικού περιουσιακού στοιχείου που έχει ζωτική σημασία για την κυριαρχία και την επιβίωση της χώρας μας (άρθρα 4 και 17 §5 της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης), καθώς και από την προστασία που μας παρέχουν το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της ΕΕ (με την υπαγωγή μας στο αγγλικό δίκαιο, άρθρο 14). Οι ίδιες δεσμεύσεις έγιναν δεκτές και με το Μνημόνιο Β΄ [άρθρα 5 (1) (2), 15 (1) (2) (3) (4)]. 
Το Μνημόνιο Β΄ περιλαμβάνει, μάλιστα, και ρητό όρο (με το Μνημόνιο Α΄ απαγορευόταν έμμεσα) που απαγορεύει στην Ελλάδα, από τώρα και στο μέλλον, να δεσμευτεί η ίδια και να δεσμεύσει τα περιουσιακά της στοιχεία απέναντι σε τρίτα πρόσωπα και κράτη! (Πλήρης κατάλυση της κυριαρχίας κράτους). 
Η υλοποίηση αυτής της πρωτοφανούς δέσμευσης και ο τρόπος εκποίησης της δημόσιας περιουσίας έχει θεσμοθετηθεί από τη Βουλή των Ελλήνων με τον επίσης πρωτοφανή στη σύγχρονη ιστορία των κρατών νόμο υποτέλειας (τον «Εφαρμοστικό» ν. 3986/1.7.2011). Υπενθυμίζω σε σκίτσο τις ρυθμίσεις του νόμου αυτού που ίδρυσε τη διαβόητη Εταιρεία-Ταμείο για την εκποίηση: 
Κάθε εταιρεία της υπόδειξης ή της εμπιστοσύνης των δανειστών θα επιλέγει το περιουσιακό στοιχείο που θέλει να πάρει για εκμετάλλευση - το περιουσιακό στοιχείο θα μεταβιβάζεται αμέσως στο «Ταμείο», χωρίς δικαίωμα επιστροφής - το «Ταμείο» με ειδικό συμβούλιο θα εκτιμά (χωρίς διαφάνεια) της αξία του περιουσιακού στοιχείου - σ' αυτή την τιμή, χωρίς διεθνή διαγωνισμό, θα μεταβιβάζεται αφορολόγητα και ατελώς στην εταιρεία επιλογής των δανειστών - η μεταβίβαση θα είναι οριστική (πώληση) ή μακροχρόνια (συνήθως 70-99 έτη) για εκμετάλλευση - όλα τα (τεράστια) έξοδα λειτουργίας του Ταμείου και διαχείρισης του περιουσιακού στοιχείου που μεταβιβάζεται κάθε φορά βαρύνουν το ελληνικό κράτος  - τα ποσά των εσόδων θα κατατίθενται στο «Ταμείο» από την εταιρεία εκμετάλλευσης ή αγοράς, τα οποία σε προθεσμία ολίγων ημερών (10 ημερών!) θα τα μεταβιβάζει υποχρεωτικά στους δανειστές, χωρίς να επιτρέπεται να εισέλθει ούτε ένα ευρώ στο ταμείο του ελληνικού κράτους. Η εικόνα  είναι σαφής ... Η «ιδιώτικοποίηση» των 80.000 περιουσιακών στοιχείων του κράτους (που ανέφερε κυριακάτικη εφημερίδα)  και πολλών άλλων που δεν αποκαλύπτονται, καθώς και οι πραγματικοί στόχοι των δραστηριοτήτων της Ομάδας Ράιχενμπαχ εντάσσονται  σ' αυτό το σύστημα «αξιοποίησης» της ελληνικής δημόσιας περιουσίας.

2ος Κίνδυνος: Η επιβολή ελεγχόμενης (από τους δανειστές) χρεοκοπίας.

Έχομε ξαναγράψει ότι η ελεγχόμενη από τους δανειστές χρεοκοπία είναι πολύ χειρότερη  από την ανεξέλεγκτη πλήρη χρεοκοπία και η χείριστη από όλες τις λύσεις. Γιατί; Για τους εξής λόγους: Διότι στην ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, μπαίνοντας η χώρα σε κατάσταση ανάγκης, η παρούσα γενιά υφίσταται, αναμφίβολα, μεγάλες οικονομικές θυσίες (όπως, για παράδειγμα στη δεκαετία του 1950),  αλλά: η χώρα δε χάνει την κυριαρχία της, δε χάνει τη δημόσια περιουσία της και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της, απελευθερώνεται νόμιμα από τα δεσμά των δανειακών της υποχρεώσεων, αποδεσμεύεται από την απαγόρευση να ασκεί πολιτική προστασίας της οικονομίας της και δεν υποθηκεύονται οι επόμενες γενιές. Μπορεί μόνη της η Ελλάδα, με τα πλεονεκτήματα  μιας πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, να ανακάμψει. 
Αντίθετα, στην ελεγχόμενη από τους δανειστές χρεοκοπία, στην οποία μας οδηγούν η ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική της ΕΕ με ηγέτη τη Κα Μέρκελ και η συγκυβέρνηση των τριών κομμάτων,  σημαίνει τα έξης:


  • Έξοδο από το ευρώ. Επειδή δεν μπορούν να το κάμουν θεσμικά, ούτε είναι εύκολη η άσκηση πολιτικής και οικονομικής βίας, θα εξασφαλίσουν τη συναίνεση της κυβέρνησης, ώστε να βγει η Ελλάδα... «με τη θέλησή της».


  • Ελεγχόμενη ισοτιμία δραχμής, ώστε : ο ελληνικός λαός να χάσει μεγάλο μέρος των χρημάτων του, οι δανειστές να διασφαλίσουν τα δάνεια και τη δημόσια περιουσία της Ελλάδας και να συνεχιστεί η ύφεση στο διηνεκές σκληρότερη, για να μας ελέγχουν.


  • Εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, με τις ρυθμίσεις που περιγράψαμε πιο πάνω, για πολλές γενιές.

  • Τον πλήρη αφελληνισμό της ελληνικής οικονομίας με τη μεταβίβασή του ελέγχου της στο πολυεθνικό επίπεδο


  • Τη φυγή ή την υποδούλωση του ανθρώπινου δυναμικού των επόμενων γενιών.
Για να αποφευχθούν και οι δύο παραπάνω καταστροφικοί για την Ελλάδα κίνδυνοι, καθώς και η πλήρης και ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, μια μόνο σωστή και σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο λύση υπάρχει: η κήρυξη της χώρας σε κατάσταση οικονομικής ανάγκης, η οποία θα συνοδεύεται: (α) με στάση πληρωμών (με την έννοια της αναστολής), (β) με εφαρμογή από την κυβέρνηση της χώρας των νόμιμων μέτρων που επιβάλλει η κατάσταση οικονομικής ανάγκης (π.χ. προστασία ελληνικής παραγωγής και καταναλωτή) και (γ) με επαναδιαπραγμάτευση των δανειακών συμβάσεων και επαναφορά τους στη διεθνή και ευρωπαϊκή νομιμότητα τόσο ως προς το ύψος του ποσού των δανείων (στο ύψος του μη «επαχθούς χρέους), όσο και ως προς τη νομιμότητα των όρων δανεισμού. 
Εάν οι δανειστές αρνούνται αυτή τη διαπραγμάτευση, τότε μένει ως λύση: η επίσης σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο μονομερής καταγγελία των ούτως ή άλλως παράνομων και ανίσχυρων- δανειακών συμβάσεων (των λεγόμενων «Μνημονίων»). Η λύση αυτή απαιτεί, ασφαλώς, πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα άσκησης πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής και, προ παντός, ικανή και ισχυρή πολιτική ηγεσία.

Προτείνονται διάφορες λύσεις μείωσης του χρέους και οικονομικής πολιτικής. Πολλές από αυτές είναι σωστές. Για την Ελλάδα, όμως, με το διαλυμένο κράτος, την κατεστραμμένη οικονομία και την κατάσταση της πολιτικής της υποτέλειας, αποτελούν ημίμετρα. Αυτό που δεν ακούγεται καθόλου με το όνομά του είναι η διαπραγμάτευση με κατάργηση των τριών όρων που καταλύουν τη κυριαρχία του κράτους: (α) της ολοκληρωτικής δέσμευσης  της δημόσιας περιουσίας και της εξωτερικής οικονομικής πολιτικής, (β) της παραίτησης από τα δικαιώματα της εθνικής κυριαρχίας και (γ) της υπαγωγής μας στο αγγλικό δίκαιο που σημαίνει: αντίστοιχη παραίτηση από την προστασία του διεθνούς δικαίου. Οι όροι αυτοί, αν και ανίσχυροι, εφαρμόζονται καθημερινά από τους δανειστές μας και κυρίως από την κυβέρνηση μας. Αν δε καταργηθούν και στις συμβάσεις και στην πράξη, κάθε υπόσχεση για αναδιαπραγμάτευση είναι απάτη.

Πρέπει να  συνειδητοποιήσομε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα σημείο όπου δεν έχει να διαλέξει μεταξύ άμεσης οικονομικής ανάκαμψης και πτώχευσης. Έχει να διαλέξει μεταξύ δύο δρόμων που της δείχνει η Ιστορία: το δρόμο μεγάλων θυσιών της παρούσας γενιάς, αλλά με διάσωση των επόμενων γενιών και της κυριαρχίας της και το δρόμο της καταστροφής και της υποτέλειας με θυσία και της παρούσας και των επόμενων γενιών. Η Ιστορία επιβάλλει τον πρώτο δρόμο. Οι Έλληνες πρέπει να διαλέξουν.

Όλοι βλέπομε πως το Μεγάλο Τσελιγκάτο, με τη σκληρή γκλίτσα του βοσκού του και με τις κραυγές τρόμου των άγριων τσοπανόσκυλών του, μας ποδηγετεί. Τον εξευτελισμό του κοπαδιού τον ζούμε καθημερινά. Την ασφυξία του μαντριού τη νιώθουμε όλοι οι Έλληνες. Η ασφυξία γίνεται αποπνιχτική, γιατί, δυστυχώς για τη δημοκρατία, τα ΜΜΕ στρατεύθηκαν ως τσοπανόσκυλα στις γραμμές του Τσελιγκάτου. Θα πρέπει, όμως, να πάψομε να ακούμε τις κραυγές τους και να πιστέψομε ότι μπορούμε να πηδήξομε την μάντρα. Και, όπως όλοι οι λαοί πάντοτε, σίγουρα μπορούμε!


* Ο Γιώργος Κασιμάτης είναι ομ. Καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στο   Πανεπιστήμιο Αθηνών

Κυριακή 15 Ιουλίου 2012

Μίκης Θεοδωράκης : ΣΧΟΛΙΟ ΤΡΙΤΟ - ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ - ΘΕΣΕΙΣ - ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ



Με τα δύο προηγούμενα σχόλιά μου θέλησα να υπερασπιστώ δύο βασικές ιδέες του Κ.Α.Π. :

Πρώτον ότι από τη μέρα της λειτουργίας της Βουλής επιβεβαιώνεται η θέση μας ότι το σημερινό Κοινοβούλιο έχει δείξει απ' την πρώτη του συνέλευση ότι φιλοδοξεί να αποτελέσει κύριο μέσο επιβολής των απόψεων, των αποφάσεων και των νέων νόμων που θα προτείνει και θα ψηφίσει το Σύστημα. Μέσα σ' αυτό το κλίμα ο ρόλος των αντικυβερνητικών κομμάτων μπορεί να δικαιολογηθεί μόνο σαν μια από μέσα από το Σύστημα φωνή της Ενωμένης Παλλαϊκής Αντίστασης που είναι τώρα για μας το βασικό μας καθήκον για τη δημιουργία της.

Οι μόνες θετικές φωνές που ακούσαμε είναι αυτές που αναφέρονται στο πρόβλημα της Εθνικής Κυριαρχίας, ελάχιστες δυστυχώς, ενώ αντίθετα για τις συνθήκες ουσιαστικής εξάρτησης σε όλους
τους τομείς και ειδικά στον οικονομικό και στον κοινωνικό τομέα δεν υπήρξε η παραμικρή νύξη. Εμείς επιμένουμε ότι ούτε εκλογές ούτε εθνική διακυβέρνηση νοείται μέσα σε συνθήκες εξάρτησης και ότι το μοναδικό στοιχείο που μπορεί να φοβίσει την παρουσία της Τρόικα είναι μονάχα ο αγανακτισμένος, ενημερωμένος και αποφασισμένος λαός.

Έτσι πρώτον θα πρέπει να κλείσουμε τους λογαριασμούς μας, γιατί βρεθήκαμε έξω από τις εκλογές και εάν τα πρώτα δείγματα μας δικαιώνουν ή όχι.

Δεύτερον, Να ξεσκεπάσουμε τον ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ στην μετατροπή του ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α. από προσπάθεια εκκίνησης για το μεγάλο Μέτωπο σε εφαλτήριο ανόδου του στην Κυβέρνηση ή αξιωματική αντιπολιτευτική εξουσία λειτουργώντας τελικά ως ανάχωμα, ώστε να αναγνωρισθεί ο ρόλος του ως λειτουργικού μέλους του Συστήματος.

Και τρίτον, να εξετάσουμε την θεωρία που ανέπτυξα για ασφυκτική εθνική περικύκλωση από τα μονοπώλια των συμμάχων μας και να βρούμε το ρήγμα στον κλοιό που κατ' αρχήν θα ανεβάσει τον λαό ψυχολογικά και θα βοηθήσει τη χώρα να αποκτήσει την ελευθερία οικονομικών σχέσεων με τρίτες χώρες. Αυτή κατά την γνώμη μου είναι η νέα και μοναδική πολιτική που θα μας λυτρώσει από τον θανάσιμο ασφυκτικό εναγκαλισμό που μας επιβάλλει ο μονόδρομος-Ευρώπη με όλα τα αρνητικά που μας προκαλεί.

Όσον αφορά το «ρήγμα», το υπέδειξα ήδη με τη δημιουργία δεκάδων κοινοπραξιών με ξένες χώρες και οργανισμούς με αντικείμενο την συνεκμετάλλευση του πλούτου της χώρας με όρους εθνικού συμφέροντος. Έχω μάλιστα καταρτίσει ένα πρώτο πίνακα δέκα σημαντικών κοινοπραξιών που εάν εφαρμοστεί, θα αλλάξει εκ βάθρων η οικονομική και κοινωνική μορφή της χώρας.

Μίλησα επίσης για διπολικό σύστημα σε σχέση με την Ευρώπη και το Ευρώ αφ' ενός και αφ' ετέρου με την ανάγκη για ελεύθερες οικονομικές σχέσεις με την κατάργηση κάθε είδους δέσμευσης που συνήψαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις εν αγνοία του Λαού.

Θα έχετε ίσως παρατηρήσει ότι η πρόταση για κοινοπραξίες (σε αντικατάσταση των ιδιωτικοποιήσεων και του ξεπουλήματος) έχει αρχίσει να συζητείται. Έχω επίσης αναφερθεί σ' αυτό στην Κ.Ε., την οποία εφοδίασα με σχετικά σχέδια προτάσεων.

Θα ήθελα λοιπόν από την Κ.Ε., την Γραμματεία, την Επιτροπή Πολιτικού Σχολιασμού και τις Επιτροπές Επιστημόνων, Διανοουμένων και Καλλιτεχνών να πάρουν θέση σ' αυτές τις προτάσεις. Σε περίπτωση θετικής αποδοχής οι θέσεις αυτές, η περικύκλωση-το ρήγμα-η ελεύθερη συναλλαγή και οι συμφωνίες με τη μορφή κοινοπραξιών, θα πρέπει να γίνει το βασικό πολιτικό-ιδεολογικό όπλο του Κ.Α.Π. για το νέο ξεσήκωμα του λαού, που εκτός από τις διαμαρτυρίες και τις αρνητικές μας θέσεις απέναντι στην κυβερνητική πολιτική, έχει ανάγκη να γνωρίζει ποια είναι η δική μας πρόταση για την έξοδο από την κρίση και για την κατάκτηση της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας.

Αθήνα, 13.7.2012

Μίκης  Θεοδωράκης

Παρασκευή 13 Ιουλίου 2012

Μίκης Θεοδωράκης : ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΧΟΛΙΟ - μετά τις προγραμματικές 11.7.2012



ΣΧΟΛΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ - Μίκης Θεοδωράκης


Άκουσα σήμερα το πρωί (11.7.2012) στη ΝΕΤ τον Αλέξη Τσίπρα να λέει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ λειτούργησε σαν ανάχωμα απέναντι σ' αυτό το ανεξέλεγκτο κύμα λαϊκής οργής. (Μεταφέρω την φράση του όπως την θυμάμαι, άλλωστε σημασία έχουν οι δύο λέξεις που υπογραμμίζω, ΑΝΑΧΩΜΑ και ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΟ).

Αν θυμάμαι καλά, το τελευταίο κύμα λαϊκής οργής εκδηλώθηκε με την κολοσσιαία συγκέντρωση στο Σύνταγμα στις 12 Φεβρουαρίου, που την προκαλέσαμε βασικά εμείς: ο Μανώλης Γλέζος, ο Γιώργος Κασιμάτης κι εγώ, που υπογράψαμε την αφίσα  της Ε.ΛΑ.Δ.Α. με φόντο την ελληνική σημαία. Εκεί που χτυπηθήκαμε κατά μέτωπο από τα ΜΑΤ με δακρυγόνα και χημικά και στη συνέχεια μας υποδέχθηκε μέσα στη Βουλή ο ίδιος ο Τσίπρας.

Χαίρομαι και λυπάμαι ταυτόχρονα που επιβεβαιώνεται έτσι η άποψή μου ότι η συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-ΚΑΠ με τη δημιουργία του Μετώπου Ε.ΛΑ.Δ.Α. που για μας επρόκειτο να γίνει εφαλτήριο για την
εξέλιξη του Ε.ΛΑ.Δ.Α. σε ένα νέο ΕΑΜ με την συμμετοχή ΟΛΩΝ των αντιμνημονιακών δυνάμεων, για τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένας κομματικού τύπου ελιγμός για την απόκτηση δύναμης μέσα στη Βουλή με την εγκατάλειψη του οράματος της ΠΑΛΛΑΪΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, γεγονός που όπως σωστά το παραδέχθηκε ο αρχηγός του, τον καθιστούσε εξ αντικειμένου ανάχωμα, δηλαδή καταδίκη της λογικής της λαϊκής εξέγερσης με βάση την ενότητα του Λαού, που αποτελεί τον μοναδικό δρόμο για την ριζική λύση του εθνικού μας προβλήματος.

Περνώ τώρα στην λέξη «ανεξέλεγκτο». Για ένα κόμμα της ιστορικής Αριστεράς δεν νοείται να υπάρχει ακόμα και το πιο ισχυρό λαϊκό κίνημα, εάν δεν ελέγχεται από τον μηχανισμό του. Στην περίπτωση τη δική μας, δηλαδή στα δύο τελευταία χρόνια, δημιουργήθηκαν εκατοντάδες λαϊκά κινήματα, που παρά το ότι έφταναν κάποτε να συγκεντρώνουν δεκάδες χιλιάδες πολίτες, εν τούτοις θεωρήθηκαν και από τα δύο ιστορικά κόμματα «ανεξέλεγκτα» και γι' αυτό όχι μόνο αγνοήθηκαν αλλά και συκοφαντήθηκαν και χτυπήθηκαν.

Με το Μέτωπο ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α. (με δύο λάμδα) εμείς επιδιώκαμε την όσο γίνεται πιο πλατειά ενότητα στην κορυφή (δηλαδή σ' αυτούς που είχαν την πρωτοβουλία για τη δημιουργία του) και τον συντονισμό, έτσι που η ενότητα του Λαού να αναπτύσσεται και να προχωρά με απόλυτα δημοκρατικές διαδικασίες, υπεύθυνα και πειθαρχημένα, έχοντας η ίδια εξασφαλίσει την αυτοάμυνά της απέναντι στους κουκουλοφόρους και κάθε είδους εξτρεμιστές που θα προσπαθούσαν να αλλοιώσουν τον απόλυτα πατριωτικό, δημοκρατικό και υπεύθυνο χαρακτήρα της. Αποκλείαμε εμείς (το Κ.Α.Π.) τις παλιές μεθόδους ενός ασφυκτικού ελέγχου από τα πάνω, με στόχο την κομματικοποίηση του Μετώπου.

Και ίσως να είναι αυτό που πληρώσαμε εμείς και ο λαός, που μετά τις εκλογές βρεθήκαμε μπροστά σε ένα νέο σκηνικό με μια Μνημονιακή Κυβέρνηση που κατόρθωσε να αποσπάσει το 48% των ψήφων και μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που χτίστηκε σαν ανάχωμα επάνω σ' αυτό που χαρακτηρίζεται επίσημα ως «ανεξέλεγκτο κίνημα οργής του ελληνικού λαού».

Ελπίζω μετά απ' αυτό το νέο ξεκαθάρισμα, τα μέλη της Σπίθας τα σημερινά και τα πρώην, να κατανοήσουν τελειωτικά ότι ο ρόλος που μας υποχρεώνουν να παίξουμε στο μέλλον οι τωρινές πολιτικές εξελίξεις είναι για μας ιστορικά αναγκαίος όσο ποτέ άλλοτε.

Όσοι και όποιοι πιστοί, πρέπει να συνεχίσουμε τη δράση μας από το ανάχωμα και πέρα. Όσοι προτίμησαν το ανάχωμα, παρακαλούνται να μας αφήσουν ήσυχους. Από δω και πέρα θα πρέπει να είμαστε αμείλικτοι στην υπεράσπιση και εφαρμογή των Αρχών και των Στόχων μας.

Αθήνα,  11.7.2012


Μίκης Θεοδωράκης

Τρίτη 10 Ιουλίου 2012

Μίκης Θεοδωράκης : ΠΡΩΤΟ ΣΧΟΛΙΟ - μετά τις προγραμματικές 10.7.2012


ΠΡΩΤΟ ΣΧΟΛΙΟ - Μίκης Θεοδωράκης


Προχτές κατά τις προγραμματικές δηλώσεις της Τριμερούς Τροϊκανικής Κυβέρνησης πήραμε μια γεύση για το τι είναι «αντίσταση» μέσα από την καρδιά του Συστήματος που είναι η Βουλή των Ελλήνων...

Στις πέντε θετικές φωνές το Σύστημα απαντούσε με δεκαπέντε. Χειρότερη υπήρξε η αναλογία στον Τύπο και την Τηλεόραση, με τη διαφορά ότι εκεί γίνονται επιλογές, διαστρεβλώσεις, τα θετικά πνίγονται και τα αρνητικά μεγεθύνονται. Έτσι η τελική εικόνα που φτάνει στον πολίτη είναι κατά πέντε φορές πιο ευνοϊκή για την κυβέρνηση, γεγονός που οδηγεί τους πολίτες σε αντιπαραθέσεις όλο και πιο μακριά από τον βασικό στόχο των προοδευτικών δυνάμεων δηλ. την αποκάλυψη της αλήθειας, τη σωστή ενημέρωση και την μαζική συστράτευση στην κατεύθυνση της Αντίστασης.

Πρόκειται για μια νέα υποτίμηση της ικανότητας των δυνάμεων της υποτέλειας κυρίως από τον
ΣΥΡΙΖΑ, όταν επιδιώκουμε να τις αντιμετωπίσουμε στο δικό τους γήπεδο. Τα πρώτα αποτελέσματα ήταν ακόμα πιο αρνητικά, γιατί έδωσε την ευκαιρία στην κυβερνητική προπαγάνδα να εκμεταλλευτεί, να διαστρεβλώσει, να απομονώσει και να κάνει συνθήματα δυο-τρία σημεία της ομιλίας του Τσίπρα:

Δεν θέλουμε και απειλούμε τις Επενδύσεις
Μιλάμε για τιμωρίες (δηλαδή λέξεις  που δεν πρέπει να προβάλλει η Αριστερά γιατί ανασκαλεύουν μνήμες)
Δεν προβάλλουμε λύσεις.
Από την άλλη μεριά ο Φώτης Κουβέλης που σαν παλαιός Λαμπράκης έχει ως φαίνεται καταλάβει τη σημασία της πρότασης του παλιού του Προέδρου για διπολική πολιτική, δηλαδή Πολιτικές σχέσεις με την Ευρώπη και οικονομικές με την Ρωσία, ύψωσε τους τόνους και διαστρεβλώνοντας το παράδειγμα της Κύπρου εκραύγασε «Ανήκουμε μόνο στην Ευρώπη».

Ποια είναι η ανάλυση της δικής μου πρότασης;

Είπα στην Κ.Ε. ότι οι Ευρωπαίοι μας υποτιμούν, μας λοιδωρούν και μας ...τιμωρούν, γιατί πιστεύουν ότι μας έχουν κυκλώσει, οπότε μη έχοντας διέξοδο είμαστε υποχρεωμένοι να φερόμαστε σαν ραγιάδες απέναντί τους. Έτσι μονάχα εάν βρεθεί διέξοδος από τον σφιχτό εναγκαλισμό της «Μερκελικής Ευρώπης», όπως πολύ σωστά την χαρακτήρισε ο Τσίπρας, μπορεί να κερδίσουμε ακόμα και τον σεβασμό και την εκτίμηση των σημερινών υβριστών μας που είναι φυσικό να σιχαίνονται τους δειλούς και άβουλους και προ παντός θα λύσουμε μια για πάντα το κύριο πρόβλημα που μας βασανίζει και που είναι η ξένη εξάρτηση.

Κι αν θέλουμε αυτή η διέξοδος να αποτελεί το αντίπαλο δέος για τους εχθρούς-πιστωτές μας, τότε αυτή είναι η Ρωσία. Επομένως και εμείς που βρισκόμαστε έξω από το Σύστημα  αλλά και όσοι αντίθετοι προς το Μνημόνιο επιλέξουν να το χτυπήσουν από τα μέσα, θα πρέπει να πείσουμε τον ελληνικό λαό ότι η Ευρώπη δεν είναι μονόδρομος.

Διαφορετικά ό,τι κι αν πούμε, όπως αυτά που ειπώθηκαν στη Βουλή, σε τελική ανάλυση βρίσκονται στο ίδιο μήκος κύματος με τις δυνάμεις του Μνημονίου.
Και κάτι άλλο: Εκεί που μας οδηγούν οι αυταπάτες των συνοδοιπόρων μας, πιστεύω ότι για να ξεσηκωθεί και πάλι ο Λαός, χρειάζεται η προβολή αυτής της ριζικής αλλαγής της εθνικής πορείας.

Προσωπικά προτιμώ την έξοδο προς την κατεύθυνση του αντίπαλου δέους. Όμως είμαι πρόθυμος να συμφωνήσω για την ανεύρεση και άλλων κατευθύνσεων, φτάνει να είναι ρεαλιστικές και να μας απελευθερώσουν από αυτόν τον ασφυκτικό κλοιό, που όπως με το Αρκάδι, το Μεσολόγγι και το Ζάλογγο μας οδηγεί μαθηματικά από τις ατομικές αυτοκτονίες προς την αναπόφευκτη εθνική αυτοκτονία.

Αθήνα, 10.7.2012

Μίκης Θεοδωράκης


http://www.spitha-kap.gr/el/articles/?nid=2683

Παρασκευή 11 Μαΐου 2012

( VIDEO ) ΔΗΛΩΣΗ - ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ Γ. ΠΑΠΑΔΑΚΗ (11.5.2012)




Ως Έλληνας πολίτης απορώ γιατί σ' αυτές τις αμέτρητες συζητήσεις που γίνονται στα κανάλια δεν άκουσα από κανένα τις λέξεις «Εθνική Ανεξαρτησία».

Απευθύνομαι λοιπόν στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που το πρώτο του χρέος είναι η υπεράσπισή της, για να του υπενθυμίσω, ότι ο κυριότερος λόγος της καταδίκης των «Μνημονιακών» κομμάτων από τον ελληνικό λαό είναι το ότι παρέδωσαν την εθνική μας ακεραιότητα και πολλά άλλα στους ξένους, χωρίς να προηγηθεί στρατιωτική ήττα...


Το γεγονός αυτό νομίζω ότι θέτει τις κόκκινες γραμμές που θα πρέπει εσείς πρώτα να σεβαστείτε κατά τη συζήτηση των πολιτικών αρχηγών. Η ιστορία μας βλέπει όλους και προ παντός εσάς, τους εκπροσώπους του Λαού και της χώρας και θα είναι αμείλικτη, τόσο απέναντι σ' αυτούς που καταπάτησαν το ιερότερο αγαθό ενός Λαού όσο και γι' αυτούς που δεν έλαβαν υπ' όψιν τους αυτή την κατάφωρα προδοτική ενέργεια, που προσβάλλει τους εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς που θυσιάστηκαν ως σήμερα υπερασπιζόμενοι την Ανεξαρτησία της πατρίδας μας, αυτό το ανώτατο αγαθό του Λαού.

Και σας προειδοποιώ ότι αν τολμήσουν να κυβερνήσουν ξανά αυτοί που μόλις χτες τιμωρήθηκαν τόσο σκληρά από τον κυρίαρχο Λαό, η οργή του θα λάβει μορφές ανεξέλεγκτες, δεδομένου ότι δεν θα δεχθεί τη νέα ακόμα πιο προσβλητική ενέργεια που θα γίνει σε βάρος της ηθικής και πατριωτικής του ακεραιότητας.

Αθήνα,  11.5.2012

 Μίκης Θεοδωράκης

-----------------------------------------------

Παπαδάκης: Ήταν ένα μήνυμα σαφές και προς τον πρόεδρο της δημοκρατίας ενόψει των συζητήσεων που θα γίνουν αφού η διερευνητική εντολή θα παραδοθεί από τον κ. Βενιζέλο και θα ακολουθήσει η διαβούλευση του προέδρου της δημοκρατίας και των αρχηγών των κομμάτων.
Κύριε Θεοδωράκη. Να πάμε τώρα σε εκλογές ή να γίνει κυβέρνηση συνεργασίας ;

Μ.Θ. : Ο Λαός δεν έδωσε εντολή για κυβέρνηση. Φαίνεται καθαρά αυτό. Ο Λαός με αυτές τις επιλογές είπε ένα καθαρό όχι στα μνημονιακά κόμματα και μισό ναι στους άλλους, στις άλλες δυνάμεις. Το μόνο πράγμα που έχουμε να κάνουμε είναι να πάμε σε εκλογές για να ξεκαθαρίσει και ο Λαός πού θα πει το ναι. Το ναι το είπε μέν στις αντιμνημονιακές δυνάμεις αλλά μισό ναι ήταν αυτό. Εγώ θέλω ένα ναι ολόκληρο. Καταλάβατε; το όχι του ήταν απόλυτο.


Παπαδάκης : Την προηγούμενη φορά δεν π΄ήρατε θέση. Δεν στηρίξατε κανένα από τα κόμματα τα οποία ήταν στις εκλογές. Θα το κάνετε και σ' αυτές τις εκλογές ον γίνουν;

Μ.Θ. :  Σ' αυτές τις εκλογές που θα γίνουν επειδή το κλίμα άλλαξε άρδην, θα πάρω οπωσδήποτε μέρος . Πώς και με ποιο τρόπο και με ποιους θα το ανακοινώσω όταν θα έρθει η ώρα.


Παπαδάκης: Θα είναι και ενεργός ο ρόλος σας; δηλαδή θα είσαστε και υποψήφιος;

Μ.Θ. : Πρωτοπόρος θα είμαι.


Παπαδάκης: Πρωτοπόρος θα είσαστε !

Μ.Θ: Στην πρώτη γραμμή. 


Παπαδάκης : Επικεφαλής ψηφοδελτίου επικρατείας να το ερμηνεύσω ;

Μ.Θ. : Δέν ξέρω, εγώ πάντως θα είμαι πρώτος. Δέν με ενδιαφέρουν τα κόμματα. Εμένα με ενδιαφέρουν οι πλατείες και τα Συντάγματα. ΕΚΕΙ ΘΑ ΕΙΜΑΙ . ΠΑΛΙ.


Παπαδάκης : Εγώ το ερμηνεύω ότι θα είσαστε σε ψηφοδέλτιο επικρατείας.

Μ.Θ. : Ε κάπου θα είμαι. Κάπως θα είμαι, ναι.


Παπαδάκης : Κύριε Θεοδωράκη να σας ευχαριστήσουμε πολύ για την παρέμβασή σας.

Μ.Θ. : Κι εγώ ευχαριστώ πολύ. Γειά σας.



Πέμπτη 10 Μαΐου 2012

ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ; - του Μίκη Θεοδωράκη





Πρώτον: Ο ελληνικός λαός είπε ένα ηχηρό ΟΧΙ στο Μνημόνιο και τις μνημονιακές πολιτικές δυνάμεις. Απέρριψε την πολιτική της λιτότητας και κυρίως αποδοκίμασε την παράδοση της Εθνικής Ακεραιότητας και Ανεξαρτησίας στους ξένους, ενέργεια πρωτοφανή και ατιμωτική για τον Λαό και την χώρα, που αγγίζει  τα όρια της εθνικής μειοδοσίας. Επομένως η τιμωρία δεν είχε μόνο οικονομικά κριτήρια αλλά προ παντός ηθικά και γι' αυτό το λόγο υπήρξε τόσο σκληρή.


Δεύτερον: Από την άλλη πλευρά δεν είπε ένα ολοκληρωμένο ΝΑΙ ούτε και στον ΣΥΡΙΖΑ που τον ξεχώρισε και τον ανέδειξε σε κύρια δύναμη μεταξύ των αντιμνημονιακών κομμάτων και κινημάτων. Ενώ στο ΟΧΙ υπήρξε απόλυτος, το ΝΑΙ του δεν ανέδειξε μια δύναμη είτε ένα σύνολο δυνάμεων σε αδιαμφισβήτητη κυβερνητική δύναμη.


Γιατί άραγε;  Η δική μου η άποψη είναι ότι τα κόμματα της
ιστορικής-παραδοσιακής Αριστεράς -κι ανάμεσά τους κι ο ΣΥΡΙΖΑ- δεν καλύπτουν παρά ένα μονάχα μέρος της σύγχρονης πατριωτικής κοινωνικής Αριστεράς, που είναι γέννημα και δημιούργημα των νέων κοινωνικών σχέσεων που γεννήθηκαν ιδιαίτερα από την εποχή του Μνημονίου έως σήμερα. Η Σπίθα διέγνωσε την ύπαρξη αυτού του νέου κοινωνικο-πολιτικού χώρου που βασικά προέρχεται από τη διάλυση των δύο κομμάτων εξουσίας και έως ένα βαθμό προσπάθησε και κατάφερε να τα εκφράζει επιχειρώντας να τα εφοδιάσει με μια νέα σύγχρονη ιδεολογία και πολιτική. 


Εκτιμώντας τον χαρακτήρα της απελπισίας, της αγανάκτησης και της οργής αυτού του υπό διαμόρφωσιν προοδευτικού κινήματος, θέσαμε εξ αρχής στόχους προχωρημένους όπως αυτούς της καταγγελίας του Συστήματος Εξουσίας, της τελικής ρήξης μαζί του, της κατάκτησης της Εθνικής Ανεξαρτησίας και της εφαρμογής πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής.


Το Κ.Α.Π.- Σπίθα αναγνωρίζει τη σημασία του αγώνα και των επιτευγμάτων του ΣΥΡΙΖΑ που σε συνάρτηση με την καθίζηση των κομμάτων εξουσίας διανοίγει ασφαλείς προοπτικές Κυβερνήσεων της Αριστεράς και της Προόδου. Το γεγονός αυτό συνενώνει τον Κοινωνικό με τον Πατριωτικό χαρακτήρα του Παλλαϊκού Μετώπου που θα πρέπει να δημιουργηθεί, ώστε να μπορέσει να εκφράσει όλο το εύρος, τη θέληση, την αισιοδοξία και τη δύναμη του Πλειοψηφικού Πατριωτικού Κοινωνικού Μετώπου, το οποίο ελπίζουμε ότι στις νέες εκλογές θα είναι ικανό να διεκδικήσει και να αποσπάσει ένα ολοκληρωτικό ΝΑΙ.


Για την προοπτική αυτή δεν θα πρέπει να υπάρξει ούτε μια μέρα χαμένη. Ο Λαός μας θα πρέπει να πεισθεί το συντομότερο ότι είμαστε ικανοί να βγάλουμε τη χώρα απ' τη βαθειά κρίση και να τον οδηγήσουμε με σταθερό βήμα προς την ανάπλαση της ζωής του στηριγμένοι σ' ένα υπεύθυνο, μελετημένο και ρεαλιστικό πρόγραμμα διακυβέρνησης με Ενότητα στη βάση του Λαού.


Με αυτές τις προϋποθέσεις θα πάμε όλοι μαζί στις εκλογές με τη βεβαιότητα ότι θα νικήσουμε.


Το Κίνημα Ανεξάρτητων Πολιτών-Σπίθα καλεί όλες και όλους να προσφέρουν όλες τους τις δυνάμεις ώστε να επιτευχθεί αυτή η ιστορική προοπτική που διανοίγεται μπροστά μας.

Αθήνα,  9.V.2012


Μίκης Θεοδωράκης

Σάββατο 5 Μαΐου 2012

ΓΙΑ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΔΙΛΗΜMΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΩΣ ΕΚΛΟΓΕΑ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟY ΜΕΤΩΠΟΥ - του Γιώργου Κασιμάτη


ΓΙΑ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΔΙΛΗΜMΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΩΣ ΕΚΛΟΓΕΑ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟY ΜΕΤΩΠΟΥ - του Γιώργου Κασιμάτη
Ο Γιώργος Κασιμάτης είναι ομότιμος καθηγητής -  συνταγματολόγος στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.


Το δίλημμα του έλληνα ψηφοφόρου στις  εκλογές αυτές γίνεται καθημερινά αντικείμενο εκμετάλλευσης από ολόκληρο το σύστημα του «Μνημονιακού Μετώπου» (ευρωπαϊκά κέντρα εξουσίας των δανειστών μας, καθώς και τους εδώ υποτελείς τους: κόμματα, ΜΜΕ, πολιτικοί  και πρόσωπα εξαρτημένα από όλους αυτούς τους φορείς συμφερόντων -όλοι όσοι αποτελούν τη «συμφωνική δράση» στήριξης των «Μνημονίων»). Η προσπάθεια εκμετάλλευσης στοχεύει στο να αφαιρέσει ψηφοφόρους  από το «Αντιμνημονιακό Μέτωπο» και να τους οδηγήσει στα δύο μεγάλα κόμματα ή, σε έσχατη ανάγκη και στα μικρότερα κόμματα και κομματίδια που έχουν δεδηλωμένα αποδεχτεί ως ισχυρά και δεσμευτικά για τη χώρα μας τα  «Μνημόνια».

Τα μέσα που χρησιμοποιούν αποτελούν συνδυασμό δύο κατηγοριών: Ψεύδη εξωραϊσμού των ιδίων και της πολιτικής τους και μέσα εκφοβισμού. Τα ψεύδη εξωραϊσμού, όπως η συγγνώμη και η
αποστασιοποίηση από το παρελθόν, η επίρριψη όλων των ευθυνών στο Γιώργο Παπανδρέου, η αποστασιοποίηση από την ευθύνη του πρώτου «Μνημονίου» και η αποδοχή του δευτέρου, ή η αποδοχή μόνο του PSI, η πρόθεση αναδιαπραγμάτευσης των όρων των «Μνημονίων», η αναδιοργάνωση του κράτους, η πολιτική ανάπτυξης κ.ο.κ. Βέβαια, δεν μας εξηγούν, πώς ο αυτουργός και ο συνεργός μιας καταστροφής μπορεί να μεταβληθεί σε σωτήρα από την καταστροφή που δημιούργησε, πόσο αξιόπιστες μπορούν να είναι οι δηλώσεις ανάνηψης ή αποστασιοποίησης από δεσμά της χώρας που έχουν αποδεχτεί ή και υπογράψει ίδιοι. Δεν μας εξηγούν, πόσο εφικτή είναι η αναδιαπραγμάτευση όρων δανεισμού των οποίων τους όρους και την ισχύ έχουν πανηγυρικά δεχτεί, όταν αυτές οι συμβάσεις (Μνημόνια) έχουν δεσμεύσει το σύνολο της περιουσίας και της κυριαρχίας του κράτους -εκτός και εννοούν  διαπραγμάτευση για το μέγεθος ή την ποιότητα του μαχαιριού σφαγής. Κανείς, επίσης, δε μας λέει, ποια πολιτική ανάπτυξης μπορούν να ασκήσουν κάτω από τα δεσμά της απόλυτης ύφεσης, της κοινωνικής εξαθλίωσης και διάλυσης και της δέσμευσης και καταλήστευσης της δημόσιας περιουσίας. Σ' αυτή την κατηγορία των υποσχέσεων ανήκουν και ορισμένα νεοσύστατα κόμματα, τα οποία αποδέχονται τα Μνημόνια, αλλά «απειλούν» με βαθιά αναδιαπραγμάτευση και πολιτική ανάπτυξης.  Αυτά είναι πιο επικίνδυνα για παραπλάνηση, γιατί φροντίζουν επιμελώς να μην προβάλλεται η αποδοχή των επονείδιστων συμβάσεων δανεισμού. Άκουσα πρόσφατα και την υπόσχεση ότι σε τρία χρόνια θα βγούμε από το «Μνημόνιο»! Αποκρύπτουν, βέβαια, ότι τα «Μνημόνια» θα ισχύουν και θα μας δεσμεύουν -αν δεν τα καταγγείλομε- όσο διαρκεί το επαχθές χρέος του υπερδανεισμού, το οποίο συνεχώς αυξάνεται και θα κρατήσει για πολλές γενιές. Το ίδιο βεβαίωναν και το 2010: ότι θα έληγε το 2013. Βέβαια, τα ψεύδη αυτά είναι κατάφωρα, που βοηθάνε το αντίπαλο Μέτωπο.

Τα παραπάνω ψεύδη το σύστημα του Μνημονιακού Μετώπου συνδυάζει και με μέσα εκφοβισμού (με μέσα της παγκόσμια εφαρμοζόμενης μεθόδου του «δέους»). Τα μέσα αυτά, μάλιστα,  τα χρησιμοποιούν οι εφημερίδες και τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα μεγάλων επιχειρηματικών συγκροτημάτων, εξωραϊσμένα με «σοβαρές» αναλύσεις ανησυχητικών γεγονότων ή με γνώμες, συμβουλές και προτάσεις δημοσιογραφούντων προσωπικοτήτων κύρους (επιστημόνων, καλλιτεχνών, συγγραφέων), οι οποίοι, προφανώς, βρίσκονται σε κατάσταση πολιτικής ανωριμότητας ή εξάρτησης. Αναφέρω μερικά παραδείγματα. Επικαλούνται ότι:  «Η ψήφιση των δύο μεγάλων κομμάτων εξασφαλίζει τη μοναδική ευκαιρία παραμονής στην Ευρωζώνη», «το Όχι στα Μνημόνια σημαίνει έξοδο από το ευρώ και χρεοκοπία», «το Όχι στα Μνημόνια και στα δύο μεγάλα κόμματα σημαίνει ότι θα μας κόψουν τα λεφτά και τον Ιούλιο δε θα μπορεί το κράτος να πληρώσει μισθούς και συντάξεις», και πολλά άλλα. Εδώ βλέπει κανείς την εκμετάλλευση της επιθυμίας των περισσότερων Ελλήνων να μείνουν στην Ευρωζώνη και τον εκφοβισμό επιστροφής στη δραχμή, την εκμετάλλευση του φόβου χρεοκοπίας,  αδυναμίας πληρωμής μισθών, απώλειας χρημάτων κ.λπ. Εκφοβίζουν και εκβιάζουν, επίσης, με: ακυβερνησία, με άνοδο του φασισμού, με δικτατορία, ακόμη και το βρικόλακα του κουμουνιστικού κινδύνου άρχισαν να επικαλούνται, ανακαλώντας έτσι στη μνήμη μας παλαιά τραύματα και φαντάσματα. Από πλευράς Ευρωπαίων, Παπαδήμου και συνεργατών επισημαίνεται: «Προσέξτε! Για κάθε  αποτυχία από δω και έπειτα θα φταίει μόνο η Ελλάδα», για να μας πουν ότι «εμείς σας βοηθάμε, αλλά σεις φταίτε» (πρόκληση του συνδρόμου ενοχής).

Το πιο επικίνδυνο ψέμα είναι η απόκρυψη της αλήθειας. Οι δουλοπάροικοι και οι βασάλοι του «Μνημονιακού Μετώπου» καταβάλλουν κάθε προσπάθεια να κρύψουν την μόνη σωστή λύση που υπάρχει για την ελληνική κρίση. Τη μόνη λύση που είναι σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο, έχει μεγάλη διεθνή εφαρμογή και στρέφεται κατά της αντίθετης προς το διεθνές δίκαιο δανειοδότησης του ΔΝΤ: την καταγγελία των δανειακών συμβάσεων (των «Μνημονίων»), την αναδιαπραγμάτευση από μηδενική βάση με σκοπό την αναγωγή του παράνομου υπερδανεισμού στο μη επαχθές και νόμιμο μέτρο του δανείου. Αυτό φοβούνται οι δανειστές μας.

Ξέροντας ότι όλα αυτά τα ψεύδη άρχισαν να προκαλούν τον κόσμο, αντί να τον φοβίζουν, προσπαθούν τα έντυπα και τηλεοπτικά ΜΜΕ να τα εκλογικεύουν και, επιπλέον, να κάνουν έκκληση για «σωφροσύνη» και να επικαλούνται την «απλή λογική» των εκλογέων. Έτσι, εδώ και μήνες άρχισαν έντονη αντιπολιτευτική κριτική κατά των κυβερνώντων και συνεχή παρουσίαση τραγικών γεγονότων της φτώχιας και της κακοδιοίκησης. Με αυτό τον τρόπο, παρασύρουν τον κόσμο σε οργή και συζήτηση εκτόνωσης για τα καθημερινά προβλήματα, αποκρύπτοντας επιμελώς τη βασική  αιτία και το βασικό πρόβλημα: τα Μνημόνια. Αυτό που ειναι πιο επικίνδυνο, είναι ότι επικαλούνται την απλή λογική και τη σωφροσύνη των εκλογέων, επισημαίνοντας: «τα μεγάλα γνωστά κόμματα είναι η σιγουριά», «θα πρέπει να επιλέξομε την ηρεμία», «η λογική λέει ότι θα πρέπει να έχομε την εμπιστοσύνη της Ευρώπης» και το πιο ύπουλο: «όλοι είναι απαίσιοι, αλλά ένα από τα δύο μεγάλα κόμματα ειναι η μη χείρων λύση» -σαν να μην υπάρχει η αντιμνημονιακή πολιτική.

Ο τίτλος που έβαλε η κοινωνία στα αντίπαλα πολιτικά στρατόπεδα των σημερινών εκλογών : «Μνημονιακό» και  «Αντιμνημονιακό Μέτωπο» είναι πολύ σωστό και εκφράζει πλήρως την πολιτική στάση του ελληνικού λαού. Αυτό λύνει το δίλημμα του ψηφοφόρου. Αυτό είναι η πολιτική σηματοδότηση της αντιμετώπισης της σημερινής κρίσης από το λαό, και ας προσπαθούν να το αποδοκιμάσουν ορισμένα κόμματα. Αν δεν κατανοήσομε το νόημα και το βάθος αυτού του αγωνιστικού τίτλου, θα κάνομε σίγουρα λάθος στη χρησιμοποίηση του όπλου της ψήφου που διαθέτομε. Αυτός ο διαχωρισμός είναι η μόνη ρεαλιστική ταμπέλα που δείχνει το σημερινό εκλογικό αγώνα κατά της κρίσης στην Ελλάδα, που είναι ένας και μόνο: ο αγώνας κατά των καταστροφικών «Μνημονίων». Αυτό τον μετωπικό αγώνα βλέπομε σήμερα στη Γαλλία, τον βλέπομε να απλώνεται σε όλη την Ευρώπη.
Δεν πρέπει να ξεχάσομε ούτε μια στιγμή ότι το βασικό μέσο αντιμετώπισης της κρίσης στη χώρα μας σήμερα είναι η ριζοσπαστική αντίσταση κατά της ολοκληρωτικής δέσμευσης και υποταγής της χώρας μας στις δανειακές συμβάσεις  που μας εξαθλιώνουν και μας διαλύουν καθημερινά με τους απάνθρωπους όρους του ΔΝΤ. Είναι η αντίσταση κατά των «Μνημονίων» κατοχής, που αφελληνίζουν την Ελλάδα και την καθιστούν για πολλές γενιές ανδράποδο. Οι εκλογές σήμερα δεν είναι εκλογές για την ανάδειξη κυβέρνησης. Δεν είναι εκλογές επιλογής πολιτικής παράταξης ή ιδεολογίας. Είναι εκλογές αντίστασης κατά των «Μνημονίων». Εκλογές του αγώνα του Αντιμνημονιακού Μετώπου κατά του Μνημονιακού, που ευθύνεται για το δανεισμό της χώρας και για τις καταστροφικές συνέπειές του.

Τραγικά θύματα αυτού του δανεισμού είναι όλες οι «τάξεις» και όλες οι παραγωγικές δυνάμεις του Ελληνικού Λαού. Αυτά τα θύματα ανήκουν στο «Αντιμνημονιακό Μέτωπο», το οποίο είναι σήμερα ο εκλογικός αντίπαλος του «Μνημονιακού Μετώπου», που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των δανειστών. Γι' αυτό οι εκλογές σήμερα είναι και πρέπει να είναι: Αντίσταση και μόνo Αντίσταση.
Ο ίδιος ο λαός μάς έδωσε τη διαχωριστική ταμπέλα : Μνημονιακό - Αντιμνημονιακό Μέτωπο και τα θύματα της καταστροφής μας δείχνουν με το δάχτυλο κάμομε δυνατό το Αντιμνημονιακό Μέτωπο. Αυτούς οφείλομε να ακολουθήσομε.